De klimmetjes van Montmartre leiden inderdaad tot een interessante laatste etappe. Zoals voorspeld wint Van Aert in Parijs:

Van de aanvallers is Groves de slimste. De anderen hebben het nakijken:

Arensman maakt weer gebruik van besluiteloosheid bij de kopmannen en wint nét La Plagne:

Ben O'Connor wint knap de koninginnerit:

De laatste echte kans voor de sprinters. Helaas vielen er een stel in de laatste kilometer, waardoor een aantal kanshebbers vandaag niet kon meedoen. Milan had mazzel en verstevigde zijn Groene Trui:

Een spannend slot op de Mont Ventoux. Van Wilder was net op tijd om zijn maatje naar de overwinning te helpen:

Wellens ontsnapt knap aan de andere ontsnappers:

Arensman blijft "het peleton" nét voor, hij wint knap deze bergetappe:

Natuurlijk wint Pogi ook etappe 13:

Pogi laat niets heel van de titel-aspiraties van Vingegaard, die nog nét tweede wordt:

Na de rustdag juist wel een vlakke etappe, die wel wat steile molshopen kende. De aanvallers wisten daarvan goed te profiteren, Abrahamsen wint van Schmid:

Een etappe zonder vlakke stukken vandaag, waarbij de kopgroep uitmaakt wie de sterkste is. Simon Yates dus.

De lange ontsnapping van Van der Poel en Rickaert slaagde nét niet. Merlier is deze keer de rapste:

Een massasprint op vals plat: niemand die Milan aankon vandaag:

De Mûr de Bretagne is een prooi voor Pogi.

Een geslaagde ontsnapping, want de klasbakken hadden vandaag niet veel zin in Geel?

Evenepoel wint knap de vlakke tijdrit. Opvallend is, dat Vingegaard meer dan een minuut verliest:

De etappe die ook voor Van der Poel gemaakt was, werd gewonnen door Pogi: zijn 100e!

Nare valpartijen beperken het sprintersveld. Na het terugplaatsen van Van Poppel is dit de uitslag:

Een heuvelachtige etappe, waarbij de klasbakken én Van der Poelen zich vooraan laten zien. Natuurlijk wint Mathieu:

Geen massasprint, zoals ons was voorspeld, maar een 'waaier'. Uiteindelijk wint Philipsen het Geel en de etappe: